back

ecoglobe ... Startseite - page de démarrage -  home Olivier B. Bommel

 

De mensen moeten het doen.

De Bovenbazen

Het is in de wereld ongelijk verdeeld; sommige lieden hebben niets en andere hebben alles. Wanneer men niets heeft, is het mogelijk om meer te krijgen - voor dat soort is het leven eigenlijk een pretje. Maar iemand die alles heeft, is nooit meer blij wanneer hij wat ontvangt. Inplaats daarvan moet hij altijd bang zijn dat hij iets verliest, want dat is de enige mogelijkheid die er voor hem overblijft. Zulke stakkerds leiden een kommervol bestaan, gevuld met zorgen en kwalen - en het wordt tijd dat hun stille strijd eindelijk eens onverbloemd in het daglicht wordt gebracht.

Dit is de geschiedenis van de bovenbazen, ook wel de bovenste tien genoemd. Om sterker te staan tegen de hebzuchtige wereld wonen ze in groepsverband in de Gouden Bergen, omringd door voetangels, klemmen en schrikdraad. Daar leiden ze een grauw en vreugdeloos leven, dat ze spannend proberen te maken door hun bezittingen steeds opnieuw onder elkander te ruilen.
Zo kan men hier twee van het groepje in gemaakte joligheid aantreffen; Amos W. Steinhacker (die de olie en vijfnegende van de ritssluitingen bezit) en Nahum Grind van de motoren.
'Ik weet wat,' sprak de laatste. 'Als jij me nu een kwart van de petroleum geeft, krijg jij alle fietsen.'
De ander haalde echter de schouders op.
'Waarom?' vroeg hij vermoeid. 'Ik vind er niets aan, NG! Het hangt me de keel uit. We hebben hier met zijn negenen Alles al en hoe we ook ruilen, er komt toch niets meer bij.'

[...]

Op een ochtend, nog niet lang geleden, hadden heer Bommel en Tom Poes een wandeling in de omtrek gemaakt.
'Er gaat toch niets boven het leven van een Bommel,' sprak heer Ollie tevreden op huis toestappend. 'Heb je ooit zo'n fraaie omgeving gezien? Of een woning die zo geschikt is voor een heer als slot Bommelstein? Kijk eens naar de fiere bouwstijl. Zuivere gotiek!'
'Het is geen gotiek,' zei Tom Poes. 'Het is...'
'Het kan me niet schelen wat het is,' onderbrak heer Ollie met veheffing van stem. 'Het bevalt me en daarmee uit! Neem een voorbeeld aan je vriend en beschermer, die zijn dagen in rust en vrede slijt, vol mooie gedachten, als je begrijpt, wie ik bedoel.'
In deze trant sprak hij nog enige tijd door en zijn stem was zo krachtig dat een paar voorbijgangers de pas inhielden om beter te kunnen luisteren.
'Wie is dat?' vroeg de kleinste getroffen. 'Wat is dat voor praat?'
'Ik zal even kijken, meneer Steinhacker,' prvelde de ander, een boekje uit zijn tas halend.
'Kijken!' zei de eerste knorrig. 'Ik betaal een secretaris geen duur geld om hem in boekjes te laten kijken. Hij moet weten! Uit het hoofd, Steenbreek! Uit het hoofd!'
'Ja, meneer,' zei Steenbreek, al bladerend.
'En noem me geen meneer!' riep zijn werkgever driftig. 'Wie denk je dat je voor je hebt? Voor jou ben ik AWS! Onthoud dat, anders vlieg je eruit!'

[...]

'Wat mag het zijn?' vroeg de bediende beleefd. 'Ultra? Het nieuwste, meneer! Hoog octaangehalte en felle verbranding. Maakt van uw motor een olifant!'
'Nee, nee,' zei heer Bommel. 'Geef mij maar gewone. Anders verbranden mijn klepjes en mijn uitlaat en dat mag ik de Oude schicht nicht aandoen.'
Deze woorden werden ogevangen door enige voorbijgangers, die in de schaduw passeerden.
'Toch een gevaarlijk iemand!' prevelde de kleinste, korzelig de pas vertragend. 'Onmaatschappelijk. Er moet versleten en verbrand worden. Verteerd en weggegooid. Anders wordt er niets verdiend, begrijp je, Steenbreek?'
'Ja meneer,' gaf de secretaris toe.
'Goed,' hernam zijn werkgever. 'Zorg dan dat hij in de gaten gehouden wordt. Onder controle, Steenbeek. En noem me geen meneer. Ik ben geen minvermogende.'

'Een Bommel voelt heel zuiver,' verklaarde hij.'Het zou me niets verbazen, wanneer er iets verdachts achter zat. Wie heet er nu AWS? Dat kereltje is geen toerist. Zullen we wedden?'
'Goed, dan geen toerist,' gaf Tom Poes verveeld toe. 'Dan zal hij de baas van de benzinepomp geweest zijn.'
'Mis!' riep heer Bommel uit. 'Dat was hij ook niet. Hij was geen bazentype, als je begrijpt, wat ik bedoel. Veel te klein van stuk. Zullen we wedden, jonge vriend?'
'Als u dat leuk vindt,' zei Tom Poes. 'Maar niet te hoog hoor. Ik heb niet veel geld.'
'Ach kom,' hernam heer Ollie. 'Het gaat om het idee. Een florijn van mij tegen een duit van jou; dat AWS niet de baas van de benzinepomp is. Aangenomen? Dan vraag ik het aan de kassier van de bank hier. Die kent iedereen!'


[...]

Hij begon opgewekt zijn geld op stapeltjes te leggen, maar na een poosje vond hij de aardigheid er af gaan.
'Het leven is niet gemakkelijk,' prevelde hij met een zucht. 'Buiten schijnt de zon en zingen de vogels. Maar ik zit hier in de muffe duisternis te tellen. Wat vervelend is dat nu toch. En er is niemand, die me helpt...'
Op dat moment stapte Tom Poes de kluis binnen. Hij baande zich rinkelend een weg door de muntstukken en stak fier een duit omhoog.
'Hier is het,' sprak hij. 'Van de weddenschap, weet u wel.'
'A, dat hoeft toch niet,' zei heer Bommel afwerend. 'Houd je je geld, jonge vriend. Voor mij speelt geld geen rol - en die weddenschap was maar een lolletje. Bovendien maakt die duit het tellen nog moeilijker dan het al is.'
'Maar het is een ereschuld,' zei Tom Poes. 'Eerlijk is eerlijk.'
'Nou, vooruit,' mompelde heer Bommel, die niet lomp wilde schijnen. Hij nam het muntje aan en wierp het achter zich op de grote hoop.
Nu gebeurde er echter iets vreemds. Door de nietige bijdrage van Tom Poes overschreed heer Ollie's bezit plotseling de grens van het gewone. Er sloeg een vonk uit de geldstapel en het metaal begon te knetteren.
'W-wat is d-dat?' stamelde de vermogende heer ontdaan.
Tom Poes kon hem niet inlichten, maar de kassier, die niet ver vandaar achter zijn traliewerk zat, begreep direct wat er aan de hand was. Hij staarde opschrikkend naar een stapeltje bankbiljetten, dat zich plotseling in de lucht verhief en in de richting van de kluizen begon te fladderen.
'Hela! murmelde hij getroffen. 'Ergens vindt een kernfusie plaats. Er moet onmiddellijk worden ingegrepen!'
Intussen ontstond er een kleine paniek in het anders zo rustige bankgebouw. Van alle kanten begonnen de geldstukken in de richting van de kluis te rollen en bankbiljetten fladderden ritselend door de gangen. Ook kon men een verwilderde portier waarnemen, die achter een daalder aanrholde die hem plotseling uit de zak gesprongen was. Wat men hier ziet gebeuren was het gevolg van een oude natuurwet, die de meer geschoolde lezertjes wel zullen kennen: Geld trekt geld aan. Als men weinig heeft, zal men het kwijt raken aan iemand die meer heeft; en als men veel heeft, komt er steeds meer bij.

[...]

Enige Bommel-links:


Bommel profiel in de NRC (nieuw venster)
Bommel Links Chat Mort
Bommel Marten Toonder Fanclub
Bommel uitspraken
Katlijk (Chat Mort is hier (Friese Bommel uitgever))
90 jaar met interview audio radio NL wereldomroep
Den Bommel, op Flakkee
Bommel Wagenaar met enige interessante links
Bommel boekenoverzicht en andere strips
Bommelzolder museum
Reisfoto's en Den Bommel
Bommel taaldigitaal
Bommel English & Français
Minka's berenpassie
  • Lambiek pagina over Marten Toonder
  • Lambiek beginpagina "t" Marten Toonder

    ** This material is distributed for research and educational purposes only. **
    email feedback to<welcome@ecoglobe.org.nz> - on-line feedback
  • People
    make
    the
    difference 
    ecoglobe.org - seit/depuis/da/since 1997

    back | ecoglobe.ch ecoglobe.ch home home | top | a-z
    4410-5731-4226